Ireneusz Stajer Autorka tekstu, Elżbieta Grymel
Ireneusz Stajer Autorka tekstu, Elżbieta Grymel

Nowo niy bōła, yno jak to nikerzi padajōm prosto ze lumpeksu abo inakszy ze szmateksu! Teroz jo niy wiydziała, co ȏna chce mi padać: abo sie chce sy mie pośmioć (ale ȏ to bych jōm ani niy podyjrzowała!) abo sie ji ta jakla  widzi tak fest, jako i mie teroz, chocioż we tym sklepie mi sie wcale a wcale niy widziała! Krysia se isto pōmyślała ȏ tym samym, bo zaczła tako godka:

- Niy gorsz sie na mie dziołcho, ale jo za modu miała tako sama jakla, a do dzisio niy poradza ȏdżałować, że musiałach jōm wydać ze chałpy, boch shrubła po dzieckach. Jak żech cie dzisio uwidziała, to mie zaroz aże kole serca pikło!

No to my teroz ȏbie były w doma: Ȏna ni miała mi zamiaru ublizować, a jo sie na nia niy musiała  pogorszyć!

Jo mało po lumpeksach chodziyła, bo jo ni mōm takigo ȏka jak moja drugo kamratka, co sie mianuje Gabrysia. Ȏna dycki tam, co fajnego uwidzi. A wtynczos jo ś niōm do tego sklepu wlazła. Gabrysia zaroz poszła ku paniczce przedowaczce, a padała ji, coby potrzebowała. A ta baba posłała nos we jedyn kōnt sale kaj wisiały taki łachy na wiynksze babeczki. Jak jo to uwidziała, to mi sie zaroz ciepło zrobiyło:

- Jo we takich starych „namiotach” chodzić niy byda! - Padałach se a zamiarowałach skoczyć do dźwiyrzi, jednako kamratka mie uholkała: Niy nerwuj sie, yno przeglōndej szmaty na tyj kupie, a jo sie wezna za ta drugo!

Niy chciałach sie ze dziołchōm pojargać we sklepie , bezto wōl niy wōl wziynach sie za te szmaciska. Dwie piyrsze rzeczy zaroz żech ciepła na bok, bo jo lepsze łachy dowałach sōmsiadowymu Aresowi do budy na zima! 

Potym żech wziyna do rynki tako jasnomodro jakła i tyż żech jom chciała bechnyć na ta kupa, ale kamratka mi padała tak:

- Podziwej sie dziołcho, sztof je dobry, wodoôdporny, tu se zmiynisz knefle, wypieresz, a wybiglujesz, a bydziesz miała w sōm roz na te twoji koło!

Jak ci sie co potargo niy bydziesz żałować!

I wiycie, że ȏna miała prawie, jeżdża w ni do dzisio, chocioż swoji lata mo! Za tych pora lot, co sie znōmy, że pōmocōm Gabrysie kupiyłach se dwie wygodne bluzy na zima, badykostim, taki, co mi sie dycki marził, a piykne, czorne galoty, coch ich skrōcać niy musiała, bo przeca niy wszyjstek musi być nowe!
                        Grymlino
Ps. Podziynkowani do panoczka Alka Zimōńczyka za pomoc we ślonski korekcie.
 

Komentarze

Dodaj komentarz